Friday, November 03, 2006

7+Σήμερα...


Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα

Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
Από παντού,γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή
σεντόνια
Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη
Αποκοιμισμένη,νά φυσώ νά σέ πηγαίνω
Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε

Ακουστά σ’έχουν τά κύματα
Πώς χαιδεύεις,πώς φιλάς
Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"
Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο
Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά

Πάντα εσύ τ’αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά
Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά

Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες
Τά δετά τριαντάφυλλα,καί τό νερό πού κρυώνει
Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει
Τό γερτό παντζούρι εσύ,ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ
Επειδή σ’αγαπώ καί σ’αγαπώ
Πάντα Εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό
Εξαργυρώνει:

Τόσο η νύχτα,τόσο η βοή στόν άνεμο
Τόσο η στάλα στόν αέρα,τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ’ουρανού με τ’άστρα
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή

Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο
Μές στούς τέσσερις τοίχους,τό ταβάνι,τό πάτωμα
Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου
Νά μυρίζω από σένα καί ν’αγριεύουν οί άνθρωποι
Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ’αλλού φερμένο
Δέν τ’αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ’ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ γιά σένα καί γιά μένα.

------
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες,μ’ακούς
Νά τινάξει λουλούδι,μόνο εμείς,μ’ακούς
Μές στή μέση τής θάλασσας
Από τό μόνο θέλημα τής αγάπης,μ’ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί,μ’ακούς
Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου,άκου
Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει -- ακούς;
Είμ’εγώ πού φωνάζω κι είμ’εγώ πού κλαίω,μ’ακούς
Σ’αγαπώ,σ’αγαπώ,μ’ακούς.



Απόσπασμα απ το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη

Μπορεί να βρίσκομαι ήδη στο νησί αλλά στην όαση βρίσκομαι μόνο μαζί σου,μ'ακούς...

11 Comments:

Anonymous Anonymous said...

Πόσο ακόμα θα ερωτευτούμε μ'αυτό το μονόγραμμα; Πόσο θα κλάψουμε; Πόσα ονόματα αγαπημένων θα φορέσει;

1:46 PM  
Blogger Ανατολή said...

Aγαπες μου να ειστε παντα οσο καλα ειστε τωρα:) και τα εμποδια ξεπερνουνται οταν οι ανθρωποι τα βλεπουμε με δυναμη...Φιλια και στους 2

8:44 PM  
Blogger Margo said...

polu omorfo:)
:*


an piasoume luth 8a piasoume k kabafh k 8a arxisoume na koboume flebes:D

9:55 PM  
Blogger Jason said...

Ελύτης...
Μεγάλο κεφάλαιο, και τόσο ανθρώπινο...

7:55 PM  
Blogger Mikrouli said...

Συμφωνώ με την Ανατολή κι ας μην σας "γνωρίζω" προσωπικά...

Καλή συνέχεια και το ταξίδι παραμένει μοναδικό!

:ο)

ΥΣ. Δηλώνω κι εγώ τη λατρεία μου για τα γραπτά του Ελύτη...

9:11 AM  
Anonymous Anonymous said...

Απλά υπέροχο...απο τα αγπημένα μου κείμενα...

5:51 PM  
Blogger Little A said...

"Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ’αλλού φερμένο
Δέν τ’αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ’ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ γιά σένα καί γιά μένα."

Δεν υπάρχουν λόγια να το χαρακτηρίσεις αυτό.

6:43 PM  
Anonymous Anonymous said...

Υπεροχο το μονογραμμα του Ελυτη ποιος θα πει οχι...

Ομως υπεροχο και αυτο

"Μπορεί να βρίσκομαι ήδη στο νησί αλλά στην όαση βρίσκομαι μόνο μαζί σου,μ'ακούς"..
που δεν ειναι του Ελυτη !!!!

7:14 PM  
Blogger Sigmataf said...

7+πάντα.

2:05 AM  
Blogger Purple Overdose said...

Respect...:)

4:00 AM  
Blogger ralou said...

Μια κουταλιά μέλι και ενα ποτηρι δροσερό νερό!

Πάντα τέτοια!

3:42 PM  

Post a Comment

<< Home